Για να ξέρεις πόσα κιλά πρέπει να είσαι

δεν υπάρχει ένα ενιαίο υγιές ιδανικό βάρος για κάθε άτομο, επειδή διάφοροι παράγοντες διαδραματίζουν κάποιο ρόλο ο καθένας. Αυτοί περιλαμβάνουν την ηλικία, τον λόγο μυών-λίπους, το ύψος, το φύλο και τη διανομή σωματικού λίπους, ή το σχήμα του σώματος.

Το υπερβολικό σωματικό βάρος μπορεί να επηρεάσει τον κίνδυνο ενός ατόμου να αναπτύξει μια σειρά από προβλήματα υγείας, όπως η παχυσαρκία, ο διαβήτης τύπου 2, η υψηλή αρτηριακή πίεση (υπέρταση) και τα καρδιαγγειακά προβλήματα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι όποιος έχει περιττά κιλά, έχει και προβλήματα υγείας. Ωστόσο, οι ερευνητές πιστεύουν ότι αν και αυτά τα παραπάνω κιλά μπορεί να μην επηρεάζουν επί του παρόντος την υγεία ενός ατόμου, αν δεν διατηρήσει υπό έλεγχο το σωματικό του βάρος είναι πιθανό αποκτήσει τέτοια προβλήματα στο μέλλον.

Διαβάστε παρακάτω για να μάθετε σχετικά με τους τέσσερις βασικούς τρόπους υπολογισμού και σύγκρισης του ιδανικού σας βάρους.

Μέθοδος 1: Δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ)

Ο Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) είναι ένα κοινό “εργαλείο” για να προσδιοριστεί το εάν ένα άτομο έχει το κατάλληλο σωματικό βάρος. Ουσιαστικά μετράει το βάρος ενός ατόμου σε σχέση με το ύψος του.

Σύμφωνα με το βρετανικό Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας (NIH):

Αν ο ΔΜΣ είναι μικρότερος από 18,5 σημαίνει ότι το άτομο είναι λιποβαρές.

Αν ο ΔΜΣ είναι μεταξύ 18,5 και 24,9 τότε το άτομο έχει ιδανικό βάρος.

Αν ο ΔΜΣ είναι μεταξύ 25 και 29,9 τότε το άτομο είναι υπέρβαρο.

Αν ο ΔΜΣ είναι πάνω από 30 τότε το άτομο είναι παχύσαρκο.

Υπολογίστε τον δικό σας Δείκτη Μάζας Σώματος

Για να υπολογίσετε τον δικό σας ΔΜΣ, κάντε ένα κλικ ΕΔΩ στο μοναδικό online εργαλείο του Iatropedia.gr

Διάγραμμα συσχέτισης βάρους και ύψους με βάση τον ΔΜΣ

Το παρακάτω διάγραμμα βάρους και ύψους καθορίζει το ιδανικό βάρος ενός ατόμου με σχέση με το ύψος του.

 

 

Ποιο είναι το πρόβλημα με τον Δείκτη Μάζας Σώματος;

Ο ΔΜΣ είναι ένας πολύ απλοϊκός υπολογισμός για το ιδανικό βάρος. Μπορεί να λαμβάνει υπόψη το ύψος, αλλά δεν λαμβάνει υπόψη παράγοντες όπως:

  • η περιφέρεια μέσης ή των γοφών
  • η αναλογία, ή κατανομή του λίπους στο εμβαδόν του σώματος
  • η αναλογία της μυϊκής μάζας ως προς το λίπος

Αυτοί οι παράγοντες, επίσης, μπορεί να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στην υγεία.

Οι επαγγελματίες αθλητές, για παράδειγμα, τείνουν να έχουν πολύ λίγο σωματικό λίπος. Μπορεί λοιπό να έχουν σχετικά υψηλό ΔΜΣ, επειδή έχουν πολύ περισσότερη μυϊκή μάζα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι υπέρβαροι.

Ο ΔΜΣ μπορεί επίσης να προσφέρει μια γενική ιδέα για το εάν το σωματικό βάρος ενός ατόμου είναι υγιές και είναι χρήσιμο για την καταγραφή των τάσεων στις δημογραφικές μελέτες για θέματα υγείας. Ωστόσο, δεν πρέπει να είναι το μοναδικό μέτρο για το ιδανικό βάρος ενός ατόμου.

Μέθοδος 2: Αναλογία μέσης-γοφών

Ο λόγος μέσης-γοφών ενός ατόμου συγκρίνει την περιφέρεια της μέσης του, ως προς εκείνη των γοφών του.

Έρευνες έχουν δείξει ότι όσοι έχουν περισσότερο σωματικό λίπος γύρω από την μέση τους είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν καρδιαγγειακές παθήσεις και διαβήτη.

Όσο υψηλότερη είναι η περιφέρεια της μέσης ως προς τους γοφούς, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος.

Γι' αυτό η αναλογία μέσης-γοφών είναι ένα χρήσιμο εργαλείο για να βρει κανείς αν είναι στο ιδανικό βάρος, ή όχι.

Υπολογίστε την δική σας αναλογία μέσης-γοφών

Από επιστημονικές μελέτες προκύπτει ότι η αναλογία μέσης-γοφών μπορεί να επηρεάσει τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου ως εξής:

Για άνδρες:

Αν είναι κάτω από 0,9: Ο κίνδυνος καρδιαγγειακών προβλημάτων υγείας είναι χαμηλός.

Αν είναι από 0,9 έως 0,99: Ο κίνδυνος είναι μέτριος.

Αν είναι από 1 και πάνω: Ο κίνδυνος είναι υψηλός.

Για γυναίκες:

Αν είναι κάτω από 0,8: Ο κίνδυνος είναι χαμηλός.

Αν είναι από 0,8 έως 0,89: Ο κίνδυνος είναι μέτριος.

Αν είναι από 0,9 ή παραπάνω: Ο κίνδυνος είναι υψηλός.

Ωστόσο, τα στοιχεία αυτά μπορεί να διαφέρουν, ανάλογα με την πηγή και τον πληθυσμό στον οποίο εφαρμόζονται. Η αναλογία μέσης-γοφών μπορεί να αποτελεί καλύτερο προγνωστικό παράγοντα για καρδιακές προσβολές και άλλους κινδύνους υγείας σε σχέση με τον ΔΜΣ, ο οποίος δεν λαμβάνει υπόψη την κατανομή του λίπους.

Μια του 2013 έρευνα επί 1.349 εθελοντών σε 11 χώρες έδειξε, ότι και εκείνοι με υψηλότερη αναλογία μέσης-γοφών διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ιατρικών και χειρουργικών επιπλοκών, που σχετίζονται με χειρουργική επέμβαση παχέος εντέρου.

Ωστόσο, η αναλογία μέσης-γοφών δεν υπολογίζει ακρίβεια το συνολικό ποσοστό σωματικού λίπους ενός ατόμου, ή την συσχέτιση μυών και λίπους.

Μέθοδος 3: Ποσοστό λίπους

Το ποσοστό σωματικού λίπους είναι ο λόγος του βάρους του λίπους ενός ατόμου ως προς το συνολικό του βάρος.

Το συνολικό σωματικό λίπος περιλαμβάνει το απαραίτητο λίπος και το αποθηκευτικό λίπος.

Απαραίτητο λίπος: Ένα άτομο χρειάζεται λίπος για να επιβιώσει. Παίζει ρόλο σε ένα ευρύ φάσμα σωματικών λειτουργιών. Για τους άνδρες, είναι υγιές να έχουν το 2 έως 4% της σωματικής τους σύστασης ως απαραίτητο λίπος. Για τις γυναίκες, το ποσοστό αυτό είναι στο 10% με 13%.

Αποθηκευτικό λίπος: Ο λιπαρός ιστός προστατεύει τα εσωτερικά όργανα στο στήθος και την κοιλιά και το σώμα μπορεί, όταν χρειάζεται, να το χρησιμοποιήσει για ενέργεια.

Εκτός από τις κατά προσέγγιση οδηγίες για άνδρες και γυναίκες, το ιδανικό συνολικό ποσοστό λίπους μπορεί να εξαρτάται από τον τύπο σώματος, ή το επίπεδο δραστηριότητας ενός ατόμου.

Ένα μεγάλο ποσοστό λίπους μπορεί να υποδεικνύει μεγαλύτερο κίνδυνο για:

  • Διαβήτη
  • Καρδιακή νόσο
  • Υπέρταση
  • Εγκεφαλικό επεισόδιο

Ο υπολογισμός του ποσοστού σωματικού λίπους μπορεί να είναι ένας καλός τρόπος μέτρησης του επιπέδου φυσικής κατάστασης ενός ατόμου, επειδή αντικατοπτρίζει τη σύνθεση του σώματος του ατόμου. Ο ΔΜΣ, αντίθετα, δεν κάνει διάκριση μεταξύ λίπους και μυϊκής μάζας.

Πώς να μετρήσετε το σωματικό λίπος

Σε γενικές γραμμές αν το βάρος σας είναι 100 και έχετε 10% λίπος, αυτό σημαίνει ότι το σώμα σας αποτελείται από 10 κιλά λίπους και 90 κιλά άλιπης μάζας σώματος (οστά, μύες, ιστοί των οργάνων, αίμα κλπ).

Μια ορισμένη ποσότητα λίπους είναι απαραίτητη για τις λειτουργίες του σώματος. Το λίπος ρυθμίζει τη θερμοκρασία του σώματος, μονώνει τα όργανα και τους ιστούς και είναι η κύρια μορφή αποθήκευσης ενέργειας του σώματος.